Πρόληψη σκουριάς και προστασία χαλύβδινων πλακών

Η κύρια αδυναμία των χαλύβδινων πλακών είναι η ευαισθησία τους στη σκουριά. Ο σίδηρος υφίσταται ηλεκτροχημική διάβρωση με το οξυγόνο και το νερό στον αέρα, παράγοντας κοκκινοκαφέ σκουριά. Οι συνήθεις μέθοδοι για την πρόληψη της σκουριάς περιλαμβάνουν:

Η προστασία επίστρωσης είναι το πιο άμεσο μέσο, ​​συμπεριλαμβανομένου του ψεκασμού αντισκωριακής βαφής, γαλβανισμού, επιχρωμίωσης κ.λπ. Μεταξύ αυτών, το γαλβανισμένο φύλλο χάλυβα (λευκό φύλλο σιδήρου) έχει υψηλή οικονομική απόδοση και το στρώμα ψευδαργύρου λειτουργεί ως θυσιαστική άνοδος για να διαβρώσει και να προστατεύσει κατά προτίμηση το υπόστρωμα.

Ο περιβαλλοντικός έλεγχος είναι επίσης σημαντικός: να διατηρείται στεγνός, να μειώνεται η υγρασία ή να προστίθεται αντισκωριακό χαρτί ή αποξηραντική συσκευασία. Το υπολειμματικό υγρό κοπής και ο ιδρώτας των χεριών στην επιφάνεια της επεξεργασμένης χαλύβδινης πλάκας μπορεί να επιταχύνουν τη σκουριά και θα πρέπει να καθαρίζονται και να επικαλύπτονται με αντισκωριακό λάδι εγκαίρως.

Για σκουριασμένοχάλυβας πλtes, η ελαφριά σκουριά μπορεί να αφαιρεθεί με τρίψιμο με γυαλόχαρτο ή τουρσί. Η σοβαρή διάβρωση μπορεί να δημιουργήσει κοιλώματα, επηρεάζοντας την αντοχή και είναι απαραίτητο να αξιολογηθεί προσεκτικά εάν μπορεί να συνεχίσει να χρησιμοποιείται. Κατά την καθημερινή αποθήκευση, οι χαλύβδινες πλάκες θα πρέπει να είναι ανυψωμένες και να διατηρούνται αερισμένες για να αποφευχθεί η άμεση επαφή με το υγρό έδαφος.